De automatische piloot

Je hebt net ervaren hoe snel je geest afdwaalt, zelfs als je bewust probeert op te letten. Maar tien seconden met gesloten ogen is nog het makkelijke deel. Wat als je geest de hele dag afdwaalt, zonder dat je het doorhebt?

Het grootste deel van je dag ben je niet aanwezig bij wat je doet. Je poetst je tanden terwijl je nadenkt over werk. Je rijdt naar huis zonder je de route te herinneren. Je eet een maaltijd zonder te proeven wat er op je bord ligt. Je loopt een gebouw binnen zonder de kleur van de voordeur te zien.

Dit is de automatische piloot. Het is geen defect, het is een eigenschap. Je hersenen automatiseren alles wat herhaaldelijk voorkomt, zodat er ruimte vrijkomt voor nieuwe dingen. Dat is handig als je leert fietsen. Het is minder handig als je hele leven op automatisch staat.

Op de automatische piloot mis je dingen. Je mist de smaak van je eten, de geur van de ochtend, het gevoel van warm water op je handen. Maar je mist ook signalen van je lichaam: de spanning die zich opbouwt in je schouders, de onrust in je buik, de vermoeidheid die je negeert tot het te laat is.

Hoe erg is het? Dat gaan we nu testen.