Onprettige ervaringen

Vorige week heb je prettige momenten leren opmerken. Deze week draaien we het om.

Dat klinkt misschien tegenstrijdig: waarom zou je actief stilstaan bij het onprettige? Je hebt er toch al genoeg last van? Maar dat is precies het punt. De meeste onprettige ervaringen komen en gaan zonder dat je ze echt ziet. Je voelt irritatie, maar je merkt niet dat je kaak op slot gaat. Je voelt stress, maar je ziet niet dat je schouders omhoog staan. Je voelt verdriet, maar je duwt het weg voordat het er mag zijn.

Het gevolg: het onprettige stapelt zich op in je lichaam. Onbewuste spanning, chronische vermoeidheid, een vage onrust die je niet kunt thuisbrengen. Niet omdat je te veel voelt, maar omdat je te weinig opmerkt.

De Onprettige Gebeurtenissen oefening is geen masochisme. Het is de bereidheid om te kijken naar wat er is, ook als het oncomfortabel is. Niet om het erger te maken, maar om het te zien voordat het zich ophoopt.

We gaan één onprettig moment van vandaag onderzoeken. Rustig, met afstand, zoals een wetenschapper die een specimen bestudeert. Wat was het? Waar voelde je het? Welke gedachten kwamen erbij? En, cruciaal, wat deed je ermee? Duwde je het weg? Reageerde je automatisch? Of was er een moment van bewustzijn?